Nog even een ‘laatste’ mailtje van ons. Tenminste wat betreft de Eindejaarsbezinning. We vonden het leuk om je de afgelopen dagen mee in bezinning te nemen en hopen dat het een waardevolle tijd voor je is geweest.

In mijn retraites sluit ik, Monique altijd af met het verhaal van het steentje. Laat ik deze ook nog met jou delen.

“Ik was een paar jaar geleden op vakantie in Marokko. Ik deed iets waarvan ik zo goed weet dat ik dat niet moet doen. En begon mezelf verwijten te maken.

‘Waarom doe ik dit toch nu weer? Ik weet het toch!’ Ik trapte opnieuw in een oude valkuil terwijl ik die zo goed kende.

‘Waarom? Je weet het toch! Waarom doe je het nu weer?’ En zo ging ik nog even door.

 

Tot ik op het strand liep en een steentje zag liggen. Ik raapte het op, gooide het in de lucht en ving hem….met rechts. Vervolgens gooide ik het steentje weer in de lucht en ving hem…. met links. Dat voelde wat onwennig.
Toen gooide ik….met links. Gooien met links voelde helemaal onwennig. En ik ving het steentje weer…. met links.
Vervolgens gooide ik hem weer…. met links en het steentje viel.
Ik pakte het weer op en gooide weer met links. Soms ving ik hem. Soms viel hij.

 

Maarrr… het maakte niet uit. Het was werkelijk geen enkel probleem. Als het steentje viel, pakte ik hem gewoon op. No big deal!”

Ja, een zeer simpel verhaal. En waarom ik dit deel is om te zeggen ‘je steentjes (vooral als het nog onwennig is) zullen vallen’.

“Je voornemens zullen niet altijd goed gaan. Maar geen enkel probleem raap ze gewoon weer op. Dat kun je met heel veel verwijten naar jezelf doen of je kunt het met een glimlach doen.”

Misschien zien we elkaar dit jaar nog met een retraite (vinden we natuurlijk wel leuk, maar dat hoeft niet hoor), of via de bezinningsmail (je kunt je hier evt. opgeven).

We wensen je in ieder geval toe dat komend jaar een jaar vol warmte, verbinding en zegen mag zijn.

Met warme groet van ons,